![]() |
Langs de tuinpad van mijn vader |
bloemen.
Zo herinner ik ook nog steeds mijn vaders tuin.
Hij had zijn tuin opgedeeld in drie stukken.
De voortuin bestond uit een vierkant stukje gazon met daaromheen oranje afrikaantjes.
Kaarsrecht in het gelid zodat hij er precies met zijn schoffel bij langs kon.
Elke vrijdag werd het gazon gemaaid, randen geschoffeld, stoep geschrobd en de ramen gelapt.
De voortuin zag er elke jaar dan ook precies hetzelfde uit.
Keurig netjes!!!!
Achter het huis was de tuin in tweeen gedeeld door een in de breedte geplante haag.
In het voorste gedeelte was een vijver met zwerfkeien als randbekleding en in de hoeken twee azalea's. Daaromheen een gazonnetje en...dat was het..!!
Maar achter de haag in het derde stuk, dat was het kloppend hart van mijn vaders tuin.
Een kwekerskas zo groot dat hij op menig tuincentrum niet zou misstaan.
Hier werd in het voorjaar het hele groenteassortiment als van een kleine groenteboer gezaaid en gespeend.
Daarna ging hij dan met zijn aardappelkistje achter op de fiets vol met stekken en zaailingen richting zijn moestuin elders in het dorp.
In de zomer kwam hij met hetzelfde kistje terug maar dan vol met groente en fruit.
Als kind had dat voor mij altijd iets magisch. Dat al die kleine plukjes groen tot zo een overdaad aan groente en fruit kon leiden.
......Daar staat hij dan.
Parmantig midden op de keukenafel.
Vrolijk kijken mijn kleindochters naar mij als ik binnenkom. "Wat is hij mooi he? Oma".
"We hebben met mama afgesproken dat wij het vanmiddag met jouw gaan klaarmaken".
Een kwekerskastje met een dakje ter grootte van een grote maat schoenendoos.
Hagelwit met kleine zaaivakjes gelijk een eierdoos. "Prachtig!!" roep ik, "wat is het mooi en..wat willen jullie hierin zaaien?".
Dan komen de zaadzakjes tevoorschijn.
Cherrytomaatjes, tuinkers, veelkleurige bloemetjes dit alles van een bekende Jip en Janneke merk. Vaders heeft het potgrond al op de keukentafel gezet, dus...we kunnen direct beginnen. Driftig wordt er gewerkt. Eerst worden alle vakjes gevuld met aarde en daarna kan het "grote"werk beginnen. Tuinieren op theelepeltjesformaat. De zaadjes worden eerst op een schoteltje uitgestrooid en daarna door beide kleindochters om de beurt in een vakje gezaaid
Dit alles vergezeld van het nodige commentaar van "komt dit wel goed?, "als de tomaten gaan groeien, hebben ze dan wel voldoende plek?".
Na een uurtje is alles ingezaaid en kan het gieten beginnen.
De allerkleinste melkkannetje is groot genoeg.
Gieten maar en dan krijgt het de mooiste plekje in de zon. Tevreden zucht mijn kleindochter "ik hoor de zaadjes al ademhalen oma".
'S avonds gaat de telefoon. Mijn zoon uit Moordrecht. "Mam, we hebben vanmiddag iets heel leuks gekocht voor de kinderen. Je raadt het nooit." Een witte kwekerskasje, leuk he!". "Er komen cherrytomaatjes in".
Toeval?? Nee!!.
Maar soms wordt je er op zo'n moment even pijnlijk van bewust dat ze niet om de hoek wonen.Tuinfair
Op een zonovergoten voorjaarsdag zijn wij naar
de Summerfair in Ommen geweest.
Het weer was prachtig en het was gezellig druk.
Veel sfeervolle brocantestands hadden hun waren
breed uitgestald.
Ik heb nog nooit op een paar vierkante meter
zoveel vogelhuisjes, in de meest uiteenlopende modellen, bij elkaar gezien. Je zou er een Vinexwijk mee kunnen vullen. Daarnaast veel hartjes, van stof, van hout en van ijzer met roest
en met liefdevolle "love"teksten.
Maar goed, heerlijk rondgelopen en gesnuffeld.
En...daar stond hij dan, volgehangen met
hartjes natuurlijk, een brocante prieeltje.
"Die zal in onze tuin, op het rond grindterras, niet misstaan". "Niet praktisch" bromt manlief. "Het zit voor geen meter". "Ja, maar mooi en praktisch slapen vaak niet op één kussen" piep ik.
Maar om kort te gaan, na een waterig rosétje, en het weer en de sfeer was goed, hebben we hem toch maar gekocht. Nu nog een mooie haag van hedera en clematis erachter en een nieuw tuinprojectje is geboren.
Trouwens, ik heb natuurlijk ook een hartje van stof gekocht met de toepasselijke tekst "Love is good, love is smart, love is always in your heart"
Lelietje van Dalen
Sinds mensenheugenis is 1 mei in Frankrijk en Belgie "la journee de muguet" (lelietje-van-dalen).
Men gelooft dat diegene die op die dag een boeketje van deze bloemen dragen of aangeboden krijgen, een heel jaar geluk zullen hebben.
Bloemenbed
Het bedje netjes gespreid
Kleuren in alle verscheidenheid
Benieuwd komen bloemenkopjes kijken
Onbewust het perspectief verrijken
Aandachtig bekeken
Lijkt het net een lapjesdeken
Alle kleurtjes geschikt
De eentonigheid doorgeprikt !!!






